● ดร.ฆอซาลี เบ็ญหมัด

■ ตามหลักทั่วไปแล้ว จะต้องจ่ายซะกาตให้แก่ผู้มีสิทธิรับในเขตภูมิลำเนาของผู้จ่ายซะกาต เพื่อให้สอดคล้องกับหลักการดูแลเพื่อนบ้าน หลักท้องถิ่นของทรัพย์ ไม่ใช่ท้องถิ่นภูมิลำเนาของผู้จ่าย เพราะท่านนบี ศอลฯ กล่าวว่า
“จงเอา(ซะกาต)จากพวกเขาแล้วคืนให้แก่คนยากจนของพวกเขา”
นักฟิกฮ์มีความเห็นต่างในกรณีนำซะกาตจากท้องที่หนึ่งที่ยังมีคนยากจน ไปยังอีกท้องที่หนึ่ง เป็น 2 ความเห็น คือ
นักฟิกฮ์ส่วนใหญ่เห็นว่า ไม่อนุญาตให้เคลื่อนย้ายซะกาตไปจ่ายที่ท้องที่อื่นนอกเหนือจากท้องถิ่นภูมิลำเนาของผู้จ่าย
ส่วนนักฟิกฮ์มัซฮับหะนะฟีย์ เห็นว่า อนุญาตให้นำซะกาตไปจ่ายให้แก่เครือญาติของผู้จ่ายที่อยู่นอกท้องที่ ตลอดจนผู้ที่มีความจำเป็นมากกว่า หรือเหมาะสมกว่า หรือเคร่งครัดศาสนามากกว่า หรือมีประโยชน์ต่อประชาคมมุสลิมส่วนรวมมากกว่า
■ ด้วยเหตุผลดังกล่าว คณะกรรมการศูนย์วิจัยอิสลาม ( มัจมะบูหูษอิสลามียะฮ์ ) จึงเห็นด้วยกับทัศนะของนักฟิกฮ์มัซฮับหะนะฟีย์ที่เห็นว่า อนุญาตให้นำซะกาตไปจ่ายนอกท้องถิ่นภูมิลำเนาที่จำเป็นมากกว่า เพื่อสานสัมพันธ์กับเครือญาติของผู้จ่ายและช่วยเหลือผู้เดือดร้อนที่อยู่นอกท้องที่ ตอบสนองเจตนารมณ์แห่งศาสนาอิสลามในการบัญญัติซะกาตเพื่อช่วยเหลือผู้ที่มีความจำเป็น
1,576 total views, 2 views today

More Stories
เลือกตั้ง 69: เมื่อเสียง “เด็กจะนะ” ปะทะนโยบายพรรคใหญ่ ทวงคืนอนาคตผ่านการศึกษา และ SEA ที่ยั่งยืน
บทเรียนมิมบัร จะนะ : 8 กุมภา ภารกิจมุสลิม “เลือกตั้งกับประชามติ” เห็นต่างแต่ไม่แตกแยก ร่วมพัฒนาประเทศ
แลนด์บริดจ์-SEC: เดิมพันเศรษฐกิจหรือบทเรียนซ้ำรอย? เมื่อภาคประชาชนใต้ “สวน” พรรคภูมิใจไทย และเพื่อไทย โค้งสุดท้ายเวทีหาเสียง “เลือกตั้ง 69”