เลือกตั้ง 69: เมื่อเสียง “เด็กจะนะ” ปะทะนโยบายพรรคใหญ่ ทวงคืนอนาคตผ่านการศึกษา และ SEA ที่ยั่งยืน

อุสตาซอับดุชชะกูรฺ บินชาฟิอีย์ (อับดุลสุโก ดินอะ)
ด้วยพระนามของอัลลอฮฺผู้ทรงเมตตากรุณาปรานีเสมอ ขอความสันติและความจำเริญแด่ศาสนทูตมุฮัมมัด ผู้เจริญรอยตามท่านและสุขสวัสดีผู้อ่านทุกท่าน

      (กรุงเทพฯ – 25 ม.ค. 69) ท่ามกลางบรรยากาศการเมืองที่เริ่มคุกรุ่น เวทีระดับชาติ ณ หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร กลับถูกเปลี่ยนให้เป็นพื้นที่ส่งต่อความหวังและความอัดอั้นของคนรุ่นใหม่ ในงาน “Festival กป.อพช. x เครือข่ายภาคประชาชน” เมื่อตัวแทนเยาวชนจากอำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา เดินหน้าประจันหน้ากับ 10 พรรคการเมืองใหญ่ เพื่อยื่นคำขาดผ่านข้อเสนอที่แหลมคม:

“หยุดสร้างฝันที่กินไม่ได้ แต่ต้องให้สิทธิศึกษาที่เท่าเทียมและคืนลมหายใจให้ทรัพยากรท้องถิ่น”
(https://www.facebook.com/share/v/17w9wN9KNt/?mibextid=wwXIfr)

1. ปิดตำนาน “เรียนฟรีทิพย์”: กระจายอำนาจคือคำตอบ
       จากเสียงสะท้อนของนักเรียน 3 โรงเรียนในพื้นที่ (รุ่งโรจน์วิทยา RWS Plus+, ศาสนบำรุง และจริยธรรมศึกษามูลนิธิ) ภาพที่ปรากฏชัดคือ “รอยร้าว” ของระบบการศึกษาไทย ข้อมูลจาก ภาคีเพื่อการศึกษาไทย (TEP) ยืนยันว่าวิกฤตนี้ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เมื่อคะแนน PISA ต่ำสุดในรอบสองทศวรรษ เยาวชนจึงร่วมกันเสนอโมเดล “3 เลิก–3 หนุน” เพื่อทลายกำแพงความเหลื่อมล้ำ:

• เรียนฟรีต้อง ‘จริง’: สนับสนุนงบประมาณที่รวมค่าครองชีพและอุปกรณ์การเรียนจนถึงระดับปริญญาตรี ไม่ใช่แค่การประกาศนโยบายบนกระดาษ
• ยกเลิกการสอบแบบ ‘โหล’: ยุติการใช้ O-NET เป็นไม้บรรทัดเดียวที่วัดเด็กทั้งประเทศ แต่ให้เปลี่ยนเป็นการประเมินตามทักษะชีวิตและความคิดสร้างสรรค์รายบุคคล
• ปลดล็อกโรงเรียน: กระจายอำนาจให้ท้องถิ่นออกแบบหลักสูตรที่สอดคล้องกับวิถีชีวิตจริง เพื่อแก้ปัญหาสุขภาพจิตและเพิ่มทักษะที่โลกปัจจุบันต้องการ

“อย่าประเมินความสามารถของปลาด้วยการให้แข่งปีนต้นไม้ การวัดเด็กทุกคนด้วยข้อสอบเดียว คือการบอกเด็กบางคนว่าเขาแพ้ตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่ม” ตัวแทนเยาวชนกล่าวบนเวที

2. SEA: เกราะคุ้มกัน “จะนะ” จากเงื้อมมืออุตสาหกรรมหนัก
       คนรุ่นใหม่จะนะย้ำชัดว่า “ความเจริญ” ไม่จำเป็นต้องแลกด้วยควันพิษ พวกเขาปฏิเสธภาพจำของนิคมอุตสาหกรรมปิโตรเคมีที่จ่อคุกคาม 3 ตำบล (ตลิ่งชัน นาทับ และสะกอม) แต่เลือกชูธง Green Economy โดยใช้เครื่องมือ SEA (Strategic Environmental Assessment) เป็นเข็มทิศสำคัญ:

• เปลี่ยนบทบาท: จากผู้รับผลกระทบ สู่การเป็น “หุ้นส่วนพัฒนา” (Stakeholders) ที่มีสิทธิกำหนดอนาคตตนเอง
• กฎหมายที่ไม่ใช่แค่กระดาษ: เรียกร้องให้ SEA ถูกบรรจุเป็นกฎหมาย ไม่ใช่เพียงระเบียบสำนักนายกฯ เพื่อความโปร่งใสที่ตรวจสอบได้จริง

3. พิมพ์เขียว “สงขลา–ปัตตานี” ยุค 2026: จากแผนแม่บทสู่การปฏิบัติจริง
      ก่อนหน้านี้เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม 2568 ณ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (ม.อ.) ได้มีการสรุปผลการศึกษา SEA และร่างแผนแม่บทการพัฒนาเชิงพื้นที่จังหวัดสงขลาและปัตตานี โดยมีเป้าหมายคือการเป็น

“ศูนย์กลางเศรษฐกิจภาคใต้ด้วยการพัฒนาอย่างยั่งยืน บนฐานทรัพยากรและความหลากหลายทางวัฒนธรรม”

ทิศทางการพัฒนาที่พรรคการเมืองต้องรับลูกต่อ:

• ศูนย์กลางเศรษฐกิจใหม่: ยกระดับการท่องเที่ยว สุขภาพ และอุตสาหกรรมเกษตรมูลค่าสูง
• Smart Hub ของอาเซียน: มุ่งเป้าอุตสาหกรรมแห่งอนาคต เช่น AI และเทคโนโลยีชีวภาพ
• ธรรมาภิบาลสิ่งแวดล้อม: พัฒนาโลจิสติกส์และการพลังงานทดแทนโดยยึดหลักความเป็นธรรม

    สำหรับแผนนี้เกิดจาก “การมีส่วนร่วมอย่างแท้จริง” ผ่าน 4 กลไก: การสร้างพื้นที่รับฟัง, การตั้งคณะกรรมการร่วมตรวจสอบ, การทำงานร่วมกับท้องถิ่น และการแบ่งปันผลประโยชน์ที่เปนธรรมต่อชุมชน ดังนั้นแต่ละพรรคจะเอาไปสานต่ออย่างไร (อ้างอิงใน
https://www.facebook.com/share/p/17iuP138Le/?mibextid=wwXIfr)

– โจทย์หินที่พรรคการเมือง “ต้องตอบ”
      การเคลื่อนไหวครั้งนี้ไม่ใช่แค่การเรียกร้องขอความเห็นใจ แต่คือการ “เช็กบิล” นโยบายขายฝัน 10 พรรคการเมืองใหญ่ (อาทิ พรรคประชาชน, เพื่อไทย, ประชาชาติ, ภูมิใจไทย) ต่างได้รับบทเรียนสำคัญว่า “คนรุ่นใหม่รู้ทัน”

คำถามที่ทิ้งท้ายไว้กลางหอศิลป์ฯ จึงดังก้องไปถึงคูหาเลือกตั้ง 2569:
“นักการเมืองจะกล้าพอไหม ที่จะส่งมอบอำนาจคืนสู่มือประชาชนและเด็กไทย ก่อนที่โอกาสของประเทศจะสูญเสียไปมากกว่านี้?”

ข้อมูลเพิ่มเติม:

• ประเด็น SEA: seasp.psu.ac.th | โทร 074-276976
• Hashtags: #เลือกตั้ง69 #เด็กจะนะ #กระจายอำนาจทางการศึกษา #เรียนฟรีถึงปริญญาตรี #SEAจะนะ #TEP #พัฒนาที่ยั่งยืน

 482 total views,  482 views today