เราฟังกันน้อยเกินไปไหม

ดร.อับดุรเราะฮหมาน มูเก็ม (เอ. อาร์. มูเก็ม)

(1)

สภาพสังคมปัจจุบัน เราทุกคนมีปัญหารุมเร้า โดยเฉพาะเรื่องสมาธิสั้น จิตเวท จิตเพศ ซึมเศร้า หลอน เชือน ชอบอยู่คนเดียว และอื่นๆ

เด็กหลายคนถูกเลี้ยงมาหลายแบบ บางคนไม่มีพ่อแม่ อยู่กับปู่ย่า หรือตายาย บางคนเลี้ยงด้วยเงิน บางคนเลี้ยงด้วยโทรศัพท์ บางคนเลี้ยงด้วยลำแข้ง

สภาพแวดล้อมได้เลี้ยงเด็กให้เติบโตไปตามบริบทรอบข้าง

แน่นอน เด็กหลายคนใช้ชีวิตอยู่กับความรุนแรงในครอบครัว

นอกจากนี้ ยังติดเกม ติดยา ติดอาวุธความรุนแรงที่ถูกส่งต่อมารุ่นสู่รุ่น รวมทั้งไม่มีเวลาพูดคุยกันในครอบครัว ไม่มีวัฒนธรรมคุยกันด้วยเหตุด้วยผล

ทุกสิ่งอย่างมันกดดันและรอวันระเบิด

(2)

เด็กที่ยิงคนอื่นนั้นผิด ใช่ครับ เขาผิดมากด้วย

ส่วนเพื่อนรุ่นพี่ผมก็เสียกับเหตุการณ์นี้

แต่ก็อีกนั่นแหละ บ่อยครั้ง ที่เราเจอเด็กถูกเพื่อนแกล้ง ล้อเล่น บูลลี่ในโรงเรียน
ในขณะที่ครูก็บอกเด็กว่า “อย่ามาฟ้อง”
แล้วทำทีไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เมื่อเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นบ่อย
เด็กจึงมองว่า เมื่อปัญหาที่เขาเผชิญ ครูจัดการไม่ได้ เขาจึงจัดการเอง
เรื่องเล็กจึงบานปลายอย่างที่เห็น

วันนี้ ครูเองจึงต้องฟังเด็กให้มากกว่านี้
เขาต้องการคนรับรู้ ชวนคุย ปรึกษา หาทางออก
แต่เมื่อประตูคำตอบมันถูกปิด

คำตอบจึงเป็นตัวเด็กที่เริ่มค้นหาเอง และมันเริ่มรุนแรงขึ้นทุกวัน

เหตุการณ์ครั้งนี้ก็ไม่ต่างกัน

ขอแสดงความเสียใจกับรุ่นพี่ ร่วมสถาบันของเราเมื่อครั้งปริญาตรี

 23,140 total views,  6 views today