สถานการณ์โลกและการแทรกแซงในเวเนซุเอลา ของอเมริกา (ทรัมป์) โดยเรียบเรียงให้เห็นภาพรวมเชิงวิพากษ์ทั้งในมิติศีลธรรม ศาสนา และภูมิรัฐศาสตร์

รายงานวิเคราะห์: มายาคติของการแทรกแซงและการยึดครองในยุคใหม่
ถอดบทเรียนจากทัศนะ ดร.ไฟรูซ อยู่เป็นสุข (5 มกราคม 2568)

1. การกลายพันธุ์ของการยึดครอง (The Evolution of Conquest)
      ดร.ไฟรูซ ชี้ให้เห็นว่าโลกไม่ได้พัฒนาขึ้นในเชิงศีลธรรม แต่พัฒนาขึ้นในเชิง “วิธีการ” จากเดิมที่ใช้ดาบและสงครามในการยึดครองทรัพยากรตรง ๆ (Hard Power) ปัจจุบันถูกแทนที่ด้วยคำศัพท์ที่ดูดีเพื่อสร้างความชอบธรรม (Soft Power & Legal Warfare) เช่น:

• การแทรกแซงเพื่อมนุษยธรรม
• การฟื้นฟูเสถียรภาพ
• การบริหารจัดการทรัพยากร

ใจความสำคัญ: แม้ถ้อยคำจะเปลี่ยนไป แต่หากผลลัพธ์คือทรัพยากรของเจ้าของบ้านตกไปอยู่ในมือของบริษัทข้ามชาติ สิ่งนั้นยังคงมีแก่นแท้คือ “การปล้น” เช่นเดิม

2. มุมมองทางศาสนศาสตร์: “น้ำมันคือของฝากจากพระเจ้า”
รายงานระบุถึงหลักการของศาสนาอิสลามที่นำมาจับกับกรณีพิพาทระดับโลก โดยมีคีย์เวิร์ดสำคัญ 2 คำ คือ:

• ซุ้ลมฺ (Zulm): การกดขี่ — หากการแทรกแซงนำมาซึ่งความอดอยากและการแตกสลายของสังคม ไม่ว่าจะอ้างเจตนาดีเพียงใด ศาสนาถือว่านั่นคือการกดขี่
• ฆอศบ์ (Ghasb): การยึดทรัพย์โดยอธรรม — การใช้อำนาจหรือกฎหมายฝ่ายเดียวเพื่อตักตวงผลประโยชน์จากผู้อื่น

“ทรัพยากรไม่ใช่ของผู้ชนะ แต่เป็น ‘อามานะฮ์’ (ของฝากที่ต้องดูแล) เพื่อประชาชนเจ้าของแผ่นดิน”

3. วงจรซ้ำรอย: อิรัก ลิเบีย สู่เวเนซุเอลา
บทวิเคราะห์ชี้ให้เห็น “พิมพ์เขียว” ของมหาอำนาจที่กระทำต่อประเทศที่มีทรัพยากรสูงแต่โครงสร้างอ่อนแอ โดยมีลำดับขั้นตอนดังนี้:

• สร้างปัญหา: สร้างภาพลักษณ์ความไม่มั่นคงหรือวิกฤต
• แทรกแซง: ส่งกำลังหรือใช้อำนาจกดดันภายใต้หน้ากากคุณธรรม
• ครอบครอง: จบลงที่การถ่ายโอนทรัพยากรออกไปเลี้ยงผู้อื่น

4. บทเรียนต่อสังคม: ภูมิคุ้มกันทางศีลธรรมและโครงสร้าง
ดร.ไฟรูซ เตือนว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับเวเนซุเอลาไม่ใช่เรื่องไกลตัว แต่เป็นอุทาหรณ์สำหรับทุกประเทศ:

• อย่าฝากความหวังไว้กับทรัพยากรเพียงอย่างเดียว: ประเทศที่พึ่งพาทรัพยากรเดี่ยวโดยไม่มีโครงสร้างที่เข้มแข็ง มักตกเป็นเป้าหมาย
• พลังเงียบคือส่วนหนึ่งของปัญหา: การนิ่งเฉยต่อความอยุติธรรม หรือการใช้ชีวิตโดยไม่ตั้งคำถามถึงที่มาของทรัพยากร (น้ำมัน/พลังงาน) คือการเลือกข้างโดยปริยาย

บทสรุป
      โลกในทัศนะของ ดร.ไฟรูซ คือโลกที่ “ไม่เคยเลิกปล้น แค่เปลี่ยนวิธี” อำนาจอาจเปลี่ยนกฎหมายได้ แต่ไม่สามารถเปลี่ยน “ความผิด” ให้เป็น “ความถูก” ตามหลักศีลธรรมได้ ประเด็นสำคัญที่สุดไม่ใช่การถามว่ามหาอำนาจมีสิทธิ์ทำไหม แต่คือการถามว่า “ถ้าวันหนึ่งเราโดนกระทำแบบเดียวกัน เราจะเรียกสิ่งนั้นว่าอะไร?”

 4,905 total views,  2 views today