“ตรรกะวิบัติ” เมื่อผู้ใหญ่สอนให้รับเงินซื้อเสียง: บทเรียนจากเด็กจริยธรรมศึกษาถึงนักการเมืองรุ่นใหญ่ ดังนั้น เมื่อพูดพลาดแล้วขออภัยอัลลอฮ์ ขอโทษสังคม

อุสตาซอับดุชชะกูรฺ บินชาฟิอีย์ (อับดุลสุโก ดินอะ)
ด้วยพระนามของอัลลอฮฺผู้ทรงเมตตากรุณาปรานีเสมอ ขอความสันติและความจำเริญแด่ศาสนทูตมุฮัมมัด ผู้เจริญรอยตามท่านและสุขสวัสดีผู้อ่านทุกท่าน

      ในขณะที่โลกโซเชียลกำลังคึกคักไปด้วยสื่อสร้างสรรค์จากพลังบริสุทธิ์ของ นักเรียนโรงเรียนจริยธรรมศึกษามูลนิธิ อ.จะนะ จ.สงขลา ที่ต่างออกมาโพสต์รณรงค์ “ไม่ซื้อสิทธิ ไม่ขายเสียง” เพื่อวางรากฐานสังคมที่สะอาด แต่ในอีกมุมหนึ่ง กลับมีเสียงจากผู้ใหญ่ระดับ “สส. หลายสมัย” ที่ออกมาให้คำแนะนำเชิงตรรกะวิบัติว่า “รับไปเถอะ แต่เราไม่กาให้” ดั่งที่ท่านกล่าวขณะหาเสียงคนมุสลิมส่วนใหญ่หลายพันคนมานั่งฟัง

      “เงินที่เขาหยิบยื่นให้ ไม่ว่าจะเป็น 500 หรือ 2,000 บาท หากเขาให้มาก็จงรับไว้ด้วยมือซ้าย แต่เมื่อเข้าคูหา จงใช้มือขวาอย่างมีสติ กาเลือกสิ่งที่ ‘ฮาลาล’ (ถูกต้อง) เพื่อรักษาอนาคตของลูกหลาน อย่าให้เงินเพียงชั่วคราวมีอำนาจเหนือความถูกต้องและความศรัทธา”

     คำถามคือ การรับเงินโดยอ้างเทคนิคต่างๆ เช่น “รับด้วยมือซ้าย” หรือ “รับมาแต่ไม่เลือก” มันทำให้ความผิดกลายเป็นความถูกได้จริงหรือ?

ทำไมการรับเงินซื้อเสียงถึงเป็น “ริชวะห์” (สินบน) ที่ฮะรอม?

บาบอเดชชัย นิยมเดชชา ผู้ช่วยผู้จัดการโรงเรียนจริยธรรมศึกษามูลนิธิ          ให้เหตุผลว่า หากจะอธิบายให้ชัดเจนถึงสาเหตุที่ตรรกะ “รับแต่ไม่กา” เป็นเรื่องที่อันตรายและผิดหลักการศาสนาอย่างร้ายแรง สามารถแยกแยะได้ดังนี้:

1. บาปไม่ได้อยู่ที่ “อวัยวะ” แต่อยู่ที่ “เจตนาและการกระทำ”
      ในทางนิติศาสตร์อิสลาม ริชวะห์ (رشوة) คือการให้หรือรับทรัพย์เพื่อให้เกิดความอยุติธรรม หรือเพื่อให้ได้มาซึ่งสิทธิที่มิชอบ ไม่ว่าคุณจะรับด้วยมือซ้าย มือขวา หรือแอบใส่กระเป๋า สถานะทางศาสนาก็ยังคงเป็น “ฮะรอม” (สิ่งต้องห้าม) เพราะหัวใจสำคัญคือ “การสมยอมในวงจรการทุจริต”

2. ฮะดีษแห่งการสาปแช่ง (ไม่มีข้อยกเว้นเรื่องมือ)
ท่านนบีมุฮัมมัด (ซ.ล.) ได้กล่าวไว้ใจความว่า:

“อัลลอฮฺทรงสาปแช่งทั้งผู้ให้สินบน ผู้รับสินบน และคนกลาง” ท่านไม่ได้ระบุว่ารับมือไหนแล้วจะรอดพ้นจากการสาปแช่ง แต่ทรงตำหนิที่ตัว “พฤติกรรม” การกินสินบนโดยตรง

3. การเปลี่ยนรูปแบบ ไม่สามารถเปลี่ยน “ฮุก่ม” (บทบัญญัติ)
หลักฟิกฮ์ (นิติศาสตร์อิสลาม) มีกฎที่ชัดเจนว่า:
الحرام لا يصير حلالًا بتغير الصورة
“สิ่งฮะรอม จะไม่กลายเป็นสิ่งฮาลาล เพียงเพราะการเปลี่ยนรูปแบบภายนอก”

• เงินดอกเบี้ย: ต่อให้เอาไปบริจาค (ซอดาเกาะห์) ตัวมันก็ยังเป็นดอกเบี้ย
• ของขโมย: ต่อให้เอาไปช่วยคนจน มันก็ยังคือของที่ขโมยมา
• เงินซื้อเสียง: ต่อให้รับด้วยมือซ้าย หรือรับมาแล้วไม่กาให้เขา มันก็คือ “เงินสกปรก” ที่ได้มาจากการทำลายระบบธรรมาภิบาล

4. “เล่ห์เหลี่ยม” คือการหลอกลวงศาสนา
     นักวิชาการเรียกพฤติกรรมนี้ว่า الحيل المحرمة (ฮิยัล มุฮัรรอมะห์) คือการใช้เทคนิคหรือเล่ห์เหลี่ยมเพื่อทำให้สิ่งฮะรอมดูเหมือนฮาลาล นี่ไม่ใช่ความฉลาดหรือความเคร่งครัด แต่คือการดูหมิ่นหลักการศาสนาอย่างรุนแรง

สรุป: หยุดสร้างค่านิยมผิดๆ ให้สังคม

     การรณรงค์ของเยาวชน อ.จะนะ ในครั้งนี้ จึงเป็นการตบหน้าผู้ใหญ่ที่มีตรรกะบิดเบี้ยวได้อย่างเจ็บแสบที่สุด การบอกว่า “รับเงินแต่ไม่กา” คือการส่งเสริมให้ความทุจริตยังคงวนเวียนอยู่ในสังคม และเป็นการสร้างนิสัยมักง่ายให้กับพลเมือง

     เงินซื้อเสียง = ฮารอม ไม่ว่าจะรับด้วยท่าทางไหน หรือมีเจตนาจะกาให้ใครหรือไม่ก็ตาม เพราะอิสลามไม่ได้สอนให้เราหาเทคนิคเพื่อ “หนีบาป” แต่สอนให้เรามีความกล้าหาญที่จะ “ปฏิเสธบาป” ตั้งแต่ต้น

ดังนั้น เมื่อพูดพลาดแล้วขออภัยอัลลอฮ์ ขอโทษสังคม

#หยุดตรรกะวิบัติ #ไม่ซื้อสิทธิไม่ขายเสียง #เยาวชนจะนะ #จริยธรรมศึกษามูลนิธิ

 25,982 total views,  852 views today