ทำไม BRN ต้องตอบ: หลังเสียงปืนคร่าชีวิตครูในพื้นที่ปลอดภัย ทำไมความเงียบจึงไม่ใช่ทางออก?

อุสตาซอับดุชชะกูรฺ บินชาฟิอีย์ (อับดุลสุโก ดินอะ) : ที่ปรึกษาสมาคมสมาพันธ์โรงเรียนเอกชนภาคใต้
เรียบเรียง

ด้วยพระนามของอัลลอฮฺผู้ทรงเมตตากรุณาปรานีเสมอ ขอความสันติและความจำเริญแด่ศาสนทูตมุฮัมมัด ผู้เจริญรอยตามท่าน และสุขสวัสดีผู้อ่านทุกท่าน

      เหตุการณ์สะเทือนขวัญเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2569 ณ โรงเรียนประสานวิทยามูลนิธิ จังหวัดปัตตานี ที่คนร้ายลอบยิงครอบครัวของ ดต.อดุลย์ หะยีสุหลง จนเป็นเหตุให้ภรรยาซึ่งเป็นครูที่อยู่ระหว่างลาคลอดต้องเสียชีวิต ท่ามกลางสายตาของลูกน้อยวัยเพียง 35 วัน และ 2 ขวบ ได้กลายเป็นหมุดหมายแห่งความสูญเสียที่ท้าทายมโนสำนึกของสังคมอย่างรุนแรง

     นี่ไม่ใช่แค่คดีอาชญากรรมทั่วไป แต่เป็นการล้ำเส้น “พื้นที่ปลอดภัย” และละเมิดกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศอย่างร้ายแรง ซึ่งนำมาสู่คำถามสำคัญจาก รอมฎอน ปันจอร์ ส.ส. พรรคประชาชน ว่า “ถึงเวลาแล้วหรือยังที่ BRN จะต้องออกมาตอบคำถามสาธารณะ?”

ทำไม BRN ต้องตอบ? : พันธสัญญาและศักดิ์ศรีบนเวทีโลก

ที่ผ่านมา เมื่อเกิดเหตุความรุนแรงในลักษณะนี้ ความเงียบมักจะเป็นคำตอบที่เกิดขึ้นเสมอ แต่ในกรณีนี้แตกต่างออกไป ด้วยเหตุผลสำคัญ 3 ประการ:

• คำมั่นสัญญาที่เคยให้ไว้ (Deed of Commitment): เมื่อ 6 ปีที่แล้ว ตัวแทน BRN ได้ลงนามในพันธสัญญากับองค์กรเจนีวาคอล (Geneva Call) เพื่อยอมรับบรรทัดฐานสากลในการหลีกเลี่ยงการโจมตีพลเรือนและเด็ก สิ่งนี้ต้องไม่เป็นเพียงแค่กระดาษสร้างภาพ แต่คือบททดสอบว่า BRN มีความสามารถในการควบคุมกองกำลังของตนเองจริงหรือไม่
• การสูญเสียความน่าเชื่อถือ: ในฐานะองค์กรที่ประกาศตัวเคลื่อนไหวทางการเมืองและร่วมโต๊ะเจรจาสันติภาพ การนิ่งเฉยต่อความตายของครูและอันตรายที่เกิดกับทารกบริสุทธิ์ จะยิ่งทำลายความชอบธรรมของขบวนการในสายตาประชาคมโลก
• ไม่มีข้ออ้างสำหรับความรุนแรง: ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลทางชาติพันธุ์ ศาสนา หรือปมรากเหง้าความขัดแย้งใดๆ ก็ตาม ไม่มีสิ่งใดที่จะสามารถนำมาอ้างเพื่อสร้างความชอบธรรมให้กับการฆ่าพลเรือนในสถานศึกษาได้

รัฐบาลไทย: ต้องก้าวข้าม “ความมั่นคงแบบเดิมๆ”

     ในขณะที่ กอ.รมน. มองว่า BRN เป็นผู้เล่นหลัก รัฐบาลไทยเองก็ไม่อาจปฏิเสธความรับผิดชอบในฐานะผู้ถืออำนาจรัฐได้ ความเงียบหรือการทำงานแบบรายวันของภาครัฐกำลังถูกท้าทายเช่นกัน สิ่งที่รัฐบาลต้องทำทันทีคือ:

1. ใช้ “การเมืองนำการทหาร” อย่างแท้จริง

     ความขัดแย้งนี้ยืดเยื้อมานานกว่า 2 ทศวรรษ รัฐบาลต้องมีความกล้าหาญทางการเมืองที่จะขับเคลื่อนกระบวนการสันติภาพ (Peace Process) โดยให้ ท่านสีหศักดิ์ พวงเกตุแก้ว รองนายกรัฐมนตรี และ ท่านฐนัตถ์ สุวรรณานนท์ หัวหน้าคณะพูดคุยฯ ออกมาสื่อสารทิศทางที่ชัดเจน ไม่ใช่พึ่งพาเพียงแค่กระบวนการยุติธรรมทางอาญาปกติ

2. คุ้มครองพื้นที่พลเรือนอย่างเข้มงวด

      สถานศึกษา โรงเรียน ครู นักเรียน บุคลากรสาธารณสุข และผู้นำศาสนา ต้องได้รับการคุ้มครองสูงสุดภายใต้หลักสิทธิมนุษยชนและหลักนิติธรรม

7 ข้อเรียกร้องเพื่อหยุดวงจรความรุนแรง

โดย อัญชนา หีมมิหน๊ะ (นายกสมาคมด้วยใจเพื่อการช่วยเหลือด้านมนุษยธรรม) และภาคประชาสังคม

      เพื่อไม่ให้เหตุการณ์สลดครั้งนี้กลายเป็นการซ้ำเติมความหวาดกลัว คุณอัญชนา หีมมิหน๊ะ ร่วมกับสังคมไทยและภาคส่วนต่างๆ ได้ยื่นข้อเสนอและข้อเรียกร้องเร่งด่วน 7 ประการ ดังนี้:

บทสรุป:
เสียงปืนที่ดังขึ้นในโรงเรียนประสานวิทยามูลนิธิ ไม่เพียงแต่พรากชีวิตแม่คนหนึ่งไปจากลูกน้อย แต่มันกำลังบ่อนทำลายกระบวนการสันติภาพที่กำลังก่อตัวขึ้นใหม่ ทั้ง BRN และ รัฐบาลไทย จึงไม่อาจหลบอยู่หลังความเงียบได้อีกต่อไป ฝ่ายหนึ่งต้องพิสูจน์ความรับผิดชอบต่อคำมั่นสากลทางมนุษยธรรม ส่วนอีกฝ่ายต้องแสดงเจตจำนงทางการเมืองที่จริงใจเพื่อปกป้องประชาชน เพื่อไม่ให้เด็กคนไหนต้องเติบโตขึ้นมาท่ามกลางเสียงปืนอีกต่อไป

หมายเหตุ อ้างอิงจาก

1. https://www.facebook.com/share/p/18ekwoMhvY/?mibextid=wwXIfr
2. https://www.facebook.com/share/p/1MfXMAHnme/?mibextid=wwXIfr

 1,133 total views,  20 views today