ยกระดับคมนาคมไทย: ข้อเสนอเร่งด่วนในการพัฒนารถไฟสู่มาตรฐานที่เข้าถึงได้เพื่อทุกคน

อุสตาซอับดุชชะกูรฺ บินชาฟิอีย์ (อับดุลสุโก ดินอะ) : ที่ปรึกษาสมาคมสมาพันธ์โรงเรียนเอกชนภาคใต้
เรียบเรียง

ด้วยพระนามของอัลลอฮฺผู้ทรงเมตตากรุณาปรานีเสมอ ขอความสันติและความจำเริญแด่ศาสนทูตมุฮัมมัด ผู้เจริญรอยตามท่าน และสุขสวัสดีผู้อ่านทุกท่าน

     ท่ามกลางบรรยากาศการเฉลิมฉลองในช่วงเทศกาลสำคัญ เรามักจะเห็นภาพสะท้อนความเหลื่อมล้ำและข้อจำกัดของระบบขนส่งมวลชนไทยที่ชัดเจนที่สุด ดังเช่นเหตุการณ์ที่สถานีรถไฟชุมทางหาดใหญ่ในช่วงเทศกาลฮารีรายออีฎิ้ลอัฎฮา ที่เนืองแน่นไปด้วยพี่น้องประชาชนที่ต้องการเดินทางกลับภูมิลำเนา จนตั๋วโดยสารเต็มทุกขบวน

     ภาพความแออัดนี้ไม่ใช่เรื่องใหม่ แต่เป็นเครื่องเตือนใจว่าถึงเวลาแล้วที่รัฐต้องปรับเปลี่ยนยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบรางอย่างจริงจัง

ความแออัด: เสียงสะท้อนจากความเป็นจริง

     ปัญหาการเดินทางในช่วงเทศกาลในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้สะท้อนให้เห็นว่า “รถไฟ” ยังคงเป็นเส้นเลือดใหญ่ที่สำคัญที่สุดสำหรับประชาชนในพื้นที่ ทั้งในแง่ของความคุ้มค่าและความปลอดภัย

      แต่ในขณะที่ความต้องการพุ่งสูงขึ้น ระบบการจัดการและศักยภาพของรางรถไฟในปัจจุบันกลับไม่สามารถรองรับการเติบโตนี้ได้ ทำให้เกิดสภาวะ “คอขวด” ที่ไม่เพียงแต่สร้างความไม่สะดวกสบาย แต่ยังส่งผลต่อคุณภาพชีวิตและโอกาสในการเดินทางของประชาชนที่มีรายได้น้อย ซึ่งต้องพึ่งพารถไฟเป็นหลัก

ข้อเสนอเชิงนโยบาย: รางคู่และมาตรฐานราคาชาวบ้าน

เพื่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้าง รัฐบาลควรเร่งผลักดันแนวทางปฏิบัติ ดังนี้:

1. เร่งโครงการรถไฟรางคู่ทั่วประเทศ

     การเปลี่ยนจากระบบรางเดี่ยวเป็นรางคู่ในเส้นทางสายใต้ คือหัวใจสำคัญที่จะช่วยให้ขบวนรถสามารถวิ่งสวนกันได้โดยไม่ต้องหยุดรอหลีก เพิ่มความถี่ของขบวนรถ และลดระยะเวลาการเดินทางอย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งจะช่วยระบายความหนาแน่นของผู้โดยสารในช่วงเทศกาลได้ดีขึ้น

2. ปรับปรุงมาตรฐานและประสิทธิภาพ

     นอกเหนือจากรางแล้ว ตัวรถโดยสารและระบบสถานีต้องได้รับการยกระดับ ทั้งเรื่องความสะอาด ความปลอดภัย และระบบจองตั๋วออนไลน์ที่โปร่งใส ป้องกันการกักตุนตั๋ว เพื่อให้การเข้าถึงบริการเป็นไปอย่างเท่าเทียม

3. รักษา “มาตรฐานราคาชาวบ้าน”

      แม้จะมีการพัฒนาระบบให้ทันสมัย แต่หัวใจสำคัญของรถไฟไทยคือ “การบริการสาธารณะ” รัฐต้องรักษาระดับราคาค่าโดยสารให้ย่อมเยา โดยใช้กลไกอุดหนุนราคา (Subsidy) เพื่อให้มั่นใจว่าการปรับปรุงรถไฟจะไม่กลายเป็นการผลักภาระให้ประชาชน จนกลายเป็นบริการสำหรับผู้ที่มีรายได้สูงเท่านั้น

อภิปราย: ความคุ้มค่าที่มองข้ามตัวเลขกำไร

     หลายครั้งที่การพัฒนาระบบรางมักถูกมองผ่านแว่นตาของ “ความคุ้มทุนทางบัญชี” มากกว่า “ความคุ้มทุนทางสังคม” การลงทุนในระบบรถไฟรางคู่และปรับปรุงมาตรฐานไม่ใช่แค่เรื่องของตัวเลขกำไรขาดทุน แต่เป็นการลงทุนเพื่อลดความเหลื่อมล้ำ

      รัฐต้องมองว่ารถไฟคือสิทธิพื้นฐานในการเคลื่อนที่ของประชาชน หากรัฐสามารถทำให้รถไฟเป็นตัวเลือกที่สะดวก เร็ว และราคาถูกได้ การลดจำนวนอุบัติเหตุบนท้องถนนและการลดค่าครองชีพในการเดินทางจะเป็นผลตอบแทนที่ประเมินค่าไม่ได้ในระยะยาว

บทสรุป

      เหตุการณ์ที่สถานีรถไฟหาดใหญ่ในช่วงเทศกาลฮารีรายอ ไม่ใช่เพียงแค่ภาพความวุ่นวายชั่วคราว แต่เป็นบทเรียนที่รัฐบาลต้องนำไปถอดรหัสเพื่อสร้างโครงสร้างพื้นฐานที่ตอบโจทย์ประชาชนอย่างแท้จริง

      การเร่งสร้างรถไฟรางคู่พร้อมกับรักษามาตรฐานราคาที่ชาวบ้านจ่ายไหว คือหมุดหมายสำคัญที่จะพิสูจน์ว่า รัฐพร้อมที่จะก้าวข้ามปัญหาเดิมๆ เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชนให้มีมาตรฐานที่เท่าเทียมและยั่งยืนอย่างเป็นรูปธรรม

หมายเหตุ

ชมคลิปใน

https://www.facebook.com/share/r/1KnEtQMsqz/?mibextid=wwXIfr

 1,627 total views,  1,627 views today