รายงานพิเศษ: สงครามจริยธรรมชายแดนใต้! โลกโซเชียลเดือด ตอกยับวาทกรรม “กินเหยื่อ อย่ากินเบ็ด” หรือ “รับมือซ้าย กามือขวา” (รับเงินแต่ไม่เลือก)ชี้ทำลายรากฐานอิสลาม พร้อมวาทกรรม “ริสกีเดือนรอมฎอน”: การฟอกขาวที่น่ากลัว

อุสตาซอับดุชชะกูรฺ บินชาฟิอีย์ (อับดุลสุโก ดินอะ)
ด้วยพระนามของอัลลอฮฺผู้ทรงเมตตากรุณาปรานีเสมอ ขอความสันติและความจำเริญแด่ศาสนทูตมุฮัมมัด ผู้เจริญรอยตามท่านและสุขสวัสดีผู้อ่านทุกท่าน

6 กุมภาพันธ์ 2569 | 48 ชั่วโมงก่อนเลือกตั้ง
      ในช่วงโค้งสุดท้ายก่อนการเลือกตั้ง บรรยากาศในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้กำลังร้อนระอุถึงขีดสุด เมื่อ “สงครามวาทกรรม” บนโลกออนไลน์พยายามเปลี่ยนสีความผิดให้กลายเป็นความชอบธรรม หลังมีการแพร่สะพัดของแนวคิดที่ว่า “กินเหยื่อ อย่ากินเบ็ด” หรือ “รับมือซ้าย กามือขวา” (รับเงินแต่ไม่เลือก)

     วาทกรรมนี้กำลังถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักจากกลุ่มนักวิชาการ ผู้นำศาสนา และคนรุ่นใหม่ ว่าเป็นการสอนให้ประชาชนทุจริตแบบหัวหมอ และเป็นการบิดเบือนหลักการศาสนาเพื่อผลประโยชน์ทางการเมืองอย่างร้ายแรง

วาทกรรม “ริสกีเดือนรอมฎอน”: การฟอกขาวที่น่ากลัว
      ประเด็นที่กลายเป็นไวรัลที่สุด คือกรณีผู้สมัครบางรายอ้างว่า เงินที่ได้มาในช่วงหาเสียงนี้คือ “ริสกี (ปัจจัยยังชีพ) ในเดือนรอมฎอน” เพื่อให้ชาวบ้านสบายใจในการรับเงินซื้อเสียง เรื่องนี้ทำให้เกิดคำถามที่เจ็บแสบกลับไปว่า:

“หากใจบริสุทธิ์และเป็นริสกีจริง เหตุใดจึงไม่แจกหลังเลือกตั้งโดยไม่มีเงื่อนไข?”

จัดระเบียบความคิด: “ริสกี” ต้องประกอบด้วย “วิธีการ” ที่ถูกต้อง
อาจารย์รุสนันท์ เจ๊ะโซ๊ะ นักวิชาการจากมหาวิทยาลัยมาลายา และ ดร.ฆอซาลี เบ็ญหมัด ได้ให้มุมมองที่สอดคล้องกันเพื่อล้างความเข้าใจผิดเรื่องทรัพย์สินในอิสลาม:

• ริสกีต้องฮาลาล (Tayyib): ความบริสุทธิ์ของทรัพย์ไม่ได้ดูแค่ที่จำนวน แต่ดูที่ “วิถีทาง” เงินซื้อเสียงคือเงินสินบน ซึ่งถือเป็น “อัสสุห์ต” (ทรัพย์โสโครก)
• เจตจำนงเสรีและการลงโทษ: หากเลือกรับเงินที่ผิด ทรัพย์นั้นจะไร้ซึ่ง “บารอกัต” (ความสิริมงคล) และอาจนำภัยพิบัติมาสู่สุขภาพและครอบครัว เปรียบเสมือนหนูสกปรกที่ตกลงไปในถังน้ำสะอาด พลอยทำให้ทุกอย่างเหม็นและใช้ไม่ได้ไปทั้งหมด
• ไม่ใช่มรดกหรือของขวัญ: จะอ้างว่าเป็น “ฮิบบะฮ์” (ให้โดยเสน่หา) หรือ “ค่าเดินทาง” ไม่ได้ เพราะมีเงื่อนไขแอบแฝงให้กระทำความผิด

ฮุก่มการซื้อ-ขายเสียง: บาปใหญ่ที่ถูกสาปแช่ง
      ตามหลักนิติศาสตร์อิสลาม การซื้อขายเสียงถือเป็น “ริชวะฮ์” (สินบน) ซึ่งมีบทบัญญัติชัดแจ้งดังนี้:

“พระเจ้าทรงสาปแช่งทั้งผู้ที่ให้สินบนและผู้ที่รับสินบน” (รายงานโดย อบู ดาวูด)

“รับเงินมาแต่ไม่เลือก” … บาปหรือไม่?
      ปราชญ์ระดับโลกอย่าง ดร.ยูซุฟ อัล-กอรฎอวีย์ วินิจฉัยว่า “ยังคงเป็นบาป” เพราะสภาพของเงินนั้นคือ “เงินสินบน” ตั้งแต่วินาทีที่รับมา แม้การไม่เลือกตามข้อตกลงจะทำให้ความผิดในเชิงการกระทำ “ไม่สมบูรณ์ 100%” แต่ในเชิงกรรมสิทธิ์ ทรัพย์นั้นยังคงเป็นของฮะรอม ไม่ทำให้เงินสกปรกกลายเป็นเงินฮาลาลขึ้นมาได้

บทสรุป: การเลือกตั้งคือ “อมานะฮ์” (ความรับผิดชอบ)
       การยอมรับวาทกรรม “กินเหยื่อ อย่ากินเบ็ด” อาจทำให้เราดูฉลาดในสายตาโลกที่หลอกเอาเงินนักการเมืองได้ แต่ในสายตาแห่งศรัทธา เรากำลังติดเบ็ดแห่งความเสื่อมโทรมทางศีลธรรม

แนวทางปฏิบัติที่ถูกต้อง:

• ปฏิเสธ: คือทางเลือกที่ดีที่สุด เพื่อรักษาเกียรติยศแห่งศรัทธา
• ใช้ดุลยพินิจ: เลือกคนและพรรคที่เหมาะสมที่สุดตามความสามารถ เพื่ออนาคตของอุมมะฮ์และลูกหลาน

การเลือกตั้งไม่ใช่แค่การกาบัตร แต่คือการเลือกว่าเราจะอยู่ภายใต้ “ความบารอกัต” หรือ “คำสาปแช่ง”

#สินบน #บาปใหญ่ #ปฏิเสธซื้อขายเสียง #เลือกตั้ง69 #ชายแดนใต้

 7,287 total views,  6 views today