อุสตาซอับดุชชะกูรฺ บินชาฟิอีย์ (อับดุลสุโก ดินอะ)
ด้วยพระนามของอัลลอฮฺผู้ทรงเมตตากรุณาปรานีเสมอ ขอความสันติและความจำเริญแด่ศาสนทูตมุฮัมมัด ผู้เจริญรอยตามท่านและสุขสวัสดีผู้อ่านทุกท่าน
การเลือกตั้งปี 2569 ไม่ใช่เพียงการลงคะแนนเพื่อเลือกผู้บริหารประเทศ แต่นี่คือหมุดหมายสำคัญของการปะทะกันระหว่าง “ประวัติศาสตร์ที่จับต้องได้” กับ “อนาคตที่ต้องการออกแบบใหม่” โดยมีคำว่า “สมบัติพ่อเฒ่า” เป็นคีย์เวิร์ดสำคัญที่พรรคประชาธิปัตย์ใช้เป็นไม้ตายในโค้งสุดท้าย
1. นิยามใหม่ของ “สมบัติพ่อเฒ่า”: เมื่อความเก๋าคือสินค้า
การที่พรรคประชาธิปัตย์หยิบยกประเด็นนี้มาสื่อสาร ไม่ใช่การพูดถึงมรดกกินได้ทั่วไป แต่เป็นการขาย “ความเชื่อมั่นในต้นทุนทางสังคม” เพื่อดึงสติฐานเสียงเดิมและกลุ่มอนุรักษนิยมที่กำลังลังเล:
- มรดกทางนโยบาย: ตอกย้ำภาพลักษณ์ “ต้นคิด” นโยบายพื้นฐานที่กลายเป็นกระดูกสันหลังของรัฐไทย เช่น เบี้ยยังชีพผู้สูงอายุ และนมโรงเรียน
- สถาบันทางการเมือง: การเป็นพรรคที่ “อยู่ยงคงกระพัน” ผ่านวิกฤตการณ์เมืองมาทุกรูปแบบ เพื่อสะท้อนว่านี่คือที่พึ่งที่มั่นคงท่ามกลางความผันผวน
- แบรนด์ความซื่อสัตย์: การใช้ภาพลักษณ์นักการเมืองรุ่นใหญ่ที่มือสะอาดมาเป็นเกราะป้องกัน ในยุคที่ผู้คนเริ่มเบื่อหน่ายกับคอรัปชั่นเชิงนโยบาย
2. โครงสร้างปัญหา: บาดแผลที่ซ่อนอยู่ใต้คำว่ามรดก
หลังวาทกรรมสวยหรู “สมบัติพ่อเฒ่า” ของพรรคการเมือง กลับมี “ประวัติศาสตร์บาดแผล” ของประชาชนที่ถูกกดทับด้วยโครงสร้างอำนาจรัฐและทุนนิยมผูกขาดมาอย่างยาวนาน:
| มิติปัญหา | ภาพสะท้อนความจริง | ผลกระทบเชิงโครงสร้าง |
|---|---|---|
| ภูมิปัญญาชาวบ้าน | พ่อเฒ่าต้อง “หยบเนียงหวาก” (แอบไหเหล้า) หนีสรรสามิต | กฎหมายเอื้อกลุ่มทุนใหญ่ ทำลายเศรษฐกิจฐานราก |
| สิทธิที่ดินทำกิน | ถือ สค.1 มาชั่วอายุคน แต่นายทุนข้างบ้านกลับมีโฉนด | ความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงทรัพยากร (Land Rights) |
| ระบบอุปถัมภ์ | นักการเมือง “บ้าหัวจุก” เน้นสะสมอำนาจส่วนตัว | ปัญหาเชิงนโยบายถูกละเลยเพื่อแลกกับคะแนนเสียงระยะสั้น |
3. อภิปราย: เมื่อ “หลานบาว-หลานสาว” ลุกขึ้นทวงคืน
ในขณะที่พรรคใหญ่ใช้ “สมบัติพ่อเฒ่า” ในความหมายของอดีต แต่คนรุ่นใหม่ในการเลือกตั้งปี 69 กลับตีความคำนี้ใหม่ว่าคือ “สิทธิที่ควรได้รับคืน” ความแค้นในอดีตถูกแปรเปลี่ยนเป็นพลังขับเคลื่อนนโยบายที่แหลมคม:
- ทลายการผูกขาด: ไม่ใช่แค่เรื่อง “เหล้า” แต่คือการคืนศักดิ์ศรีให้ภูมิปัญญา “น้ำผึ้งแว่น” และ “หวาก” ให้เป็นเศรษฐกิจสร้างสรรค์
- ปฏิรูปที่ดิน: การตั้งคำถามว่าทำไมที่ดินเกษตรกรรมถึงกลายเป็นโฉนดได้ยากกว่าที่ดินอุตสาหกรรม
- จากระบบอุปถัมภ์สู่ระบบสวัสดิการ: การเปลี่ยนจากการ “รอรับความช่วยเหลือ” เป็นการ “เรียกร้องสิทธิ” อย่างเท่าเทียม
4. มุมมองเชิงวิพากษ์: ดาบสองคมของ “ความเก๋า”
แม้กลยุทธ์ “สมบัติพ่อเฒ่า” จะช่วยรักษาฐานที่มั่นเดิมได้ แต่ก็มีความเสี่ยงที่พรรคประชาธิปัตย์ต้องเผชิญ:
- Generation Gap: คนรุ่นใหม่ (New Voters) อาจมองว่า “สมบัติ” เหล่านี้เป็นเรื่องของอดีตที่ล้าสมัย (Outdated) และไม่ตอบโจทย์ความท้าทายในโลกดิจิทัล
- ภาพลักษณ์การติดหล่ม: หากเน้นขายแต่อดีตมากเกินไป พรรคจะสูญเสียความสามารถในการเป็น “ผู้นำแห่งอนาคต” และดูเหมือนพรรคที่คอยแต่จะรักษาสถานะเดิม (Status Quo)
บทสรุป: จากความแค้นสู่การสร้างชาติ
บทสรุปของการเลือกตั้งครั้งนี้อาจไม่ใช่การแก้แค้นด้วยอารมณ์ แต่คือการ “ชำระความไม่เป็นธรรม” ผ่านหีบบัตรเลือกตั้ง “สมบัติของพ่อเฒ่า” ที่แท้จริงไม่ใช่ที่ดินหรือต้นยางเพียงอย่างเดียว แต่คือ สิทธิ เสรีภาพ และโอกาส ที่ลูกหลานต้องได้รับอย่างสมบูรณ์
ข้อเสนอแนะเพื่อส่งต่ออนาคต:
- ปฏิรูปที่ดิน (Land Reform): ใช้ระบบดิจิทัลพิสูจน์สิทธิที่ดินให้โปร่งใส ป้องกันการทับซ้อนและเอื้อนายทุน
- ปลดล็อกเศรษฐกิจชุมชน: แก้กฎหมายสรรสามิตและข้อบังคับที่เป็นอุปสรรคต่อการแปรรูปสินค้าเกษตร
- สร้างการเมืองโปร่งใส (Transparency): เลือกพรรคที่เน้นการแก้ปัญหาเชิงโครงสร้าง มากกว่าประชานิยมชั่วคราว เพื่อความยั่งยืนของรัฐสวัสดิการ
1,991 total views, 2 views today
More Stories
ผลกระทบสงครามตะวันออกกลางต่อผู้แสวงบุญมุสลิม (มุอฺตะมีรีน)
ชาวปาตานีที่เกิดในซาอุดีอาระเบีย ระหว่างความเจ็บปวดจากการจากลาและความหวังในการกลับคืนสู่มาตุภูมิ (ตอนที่ 1)
ความยุติธรรมที่ไร้พรมแดน: เมื่อ ‘บรรทัดฐานสากล’ ถูกทดสอบในสมรภูมิตะวันออกกลาง “ไม่ว่าจะเชียรไม่เชี ยิว อเมริกาหรืออิหร่าน”